Lingeblog Home
Previous
Next
English

 Crt 160726 Lastedit 17-01-18

Lowestoft
Het laatste Friendship Cup evenement 2016


Met 100 Cubaanse supersigaren aan boord  [hoe kwam dat?] reed ik in Hoek van Holland mijn Kangoo microcamper de Stena Line Ferry naar Harwich op. Nederlandse uniformen controleerden mijn jol op verstekelingen. De dektent moest open, al zei ik "schud er maar gewoon even aan". Ze vonden niets, dus ik klopte op het boord en zei: "Dat is goed gegaan mensen! Over 7 uur Engeland". Dat vonden ze niet leuk. terwijl ik ze niet eens had gevraagd waarom er nog Nederlands belastinggeld werd besteed aan een Brits - dus niet langer Europees - belang.

In Harwich geen enkele controle. Mijn paspoort was mooi genoeg. Mijn Ugandese nummerbord deed niet, zoals steevast bij die malle Nederlandse politie, de alarmbellen afgaan. 100 Cubaanse sigaren van 2 euro zonder accijns of BTW met een Britse straatwaarde van 20 pond per stuk reden vrijelijk het haventerrein af. Juiste beslissing want ik ga ze allemaal zelf oproken.

Toen ik midden in de nacht in Lowestoft voor het hek van de Royal Norfolk and Suffolk Yacht Club stond ging dat open: Pieter Bleeker met een swipe card waar je daar als lid niet eens aan kunt komen. Ja, je moet je vrienden hebben.

Nu moet ik mij even niet vergissen bij de uitleg van het volgende: dit zou een International 12 Foot Dinghy Classical Wood Club (12footcwc.org) evenement worden, georganiseerd door de Great Yarmouth Yacht Club, gefaciliteerd door the Royal Norfolk and Suffolk Yacht Club te Lowestoft. Onthou dit zorgvuldig. Gelukkig is Mark Duffield, de man van Pieter en Reinhard in Lowestoft, lid en "Hon.Sec." van GYYC en trustee van de RN&SYC dus ze hadden alles goed onder controle.

De volgende ochtend ontmoette ik meteen David, de commodore van de Great Yarmouth Yacht club. Ik zei hem dat ik natuurlijk niet ging vragen hoe hij in het referendum had gestemd. Het bleek voor Leave geweest. Hij hoopte alleen dat hij met zijn Jeannau zomers zes weken in Enkhuizen zou mogen blijven liggen zoals hij gewend was. Ik verzekerde hem dat dat geen probleem zou zijn en zo toch, dat hij ons dan onmiddellijk moest bellen voor een visum.


... Dinghies op rij op de pier van Lowestoft's RN&SYC ...

Omdat ik op mijn reizen vele landen en stammen heb gezien weet ik dat de Britten dol zijn op blazer-badges, en ik had genoeg 12footcwc badges (eigen ontwerp) meegenomen voor iedereen. Kost geen drol. En wie had ooit gedacht dat dit mijn coup in de 12footcwc in de schemer van diezelfde avond op de kaart zou zetten?


... wie had ooit gedacht dat dit mijn coup in de 12footcwc op de kaart zou zetten ...

Die eerste dag zeilden we in NoordOostenwind, kruisen tegen de Noordelijke stroming van opkomend tij. Ik kende de theorie van zeilen op een uniforme stroom (zie appendix 1), maar dat bleek verregaand onvoldoende want er waren er die wisten dat bij het strand de stroom zwakker was, dus die gingen eerst bakboord evenwijdig langs het strand Noord, voeren de boei een oereind voorbij en gingen dan over stuurboord in een steeds verder naar rechts krommende baan op de boei af. (zie appendix 2) De rest werd daar natuurlijk niet over geinformeerd en bleef ver achter doordat ze de bakboordsboeg verder in zee deden waar het harder stroomt.

Wim hoeft er natuurlijk allemaal niets van te weten, die wint toch wel. En ja, beide races. Ikzelf zeilde als een krant, kwam achterin waar ik dicht achter de volgende kwam te varen omdat die slecht gijpte. Ik kreeg te horen dat dat "kinderachtig" was. Ik vroeg of ze me over niet-kinderachtig zeilen een boek kon aanraden waar ik mijn voordeel mee zou kunnen doen, maar ze zei dat die er niet waren omdat de zaak - naar haar mening - vanzelf sprak.

Terug in de haven ontstond een interessante scheiding van geesten. De meesten dachten dat de jol op de wal moest, maar acht deelnemers oordeelden dat de jol voor de nacht in het zout gehouden moest worden. De zoutvloot bestond uit George Miller, Pixie IRL 11, Jeanet Blokland,  Happy, NED 784, Bert Hamminga, Anneke, NED 112, Margaret Delaney, Cora, IRL 8, Bert Bos, Uisce Beatha. NED 859, Paul Lambert, Inshallah, GBR 756, Mark Duffield, Mr. Toad, GBR 50


... de zoutvloot (schippers reeds achter het bier) ...

Het was heet. Terwijl de zoutvloot reeds gulzig gerstenat achterover sloeg liep het zweet van de trailerhelling waar de droogvloot aan het bikkelen was. De volgende dag zou de droogvloot 9 punten verliezen op de zoutvloot (berekening verkrijgbaar op verzoek).


... Terwijl de zoutvloot reeds gulzig gerstenat achterover sloeg liep het zweet van de trailerhelling waar de droogvloot aan het bikkelen was. De volgende dag verloor de droogvloot 9 punten op de zoutvloot ...

In de avondschemering stonden er onverwacht twee louche types van de droge vloot naast mijn stoel bij mijn Kangoo microcamper. Een lange dunne die Duits sprak en een klein kalig eihoofdje, die nogal aggressief en gemeen oogde en de baas van het stel leek. Die zei: "Van nu af aan ben jij de commodore van 12footcwc, en waag het niet te weigeren".

Ik vroeg: "En wat zit er voor mij in deze deal?"

Het kleine kalige eihoofdje zei: "Nou, dan hoeven we je niet in elkaar te slaan".

Het leek mij daarom een redelijk voorstel dat ik haastig accepteerde.

De volgende dag hadden zelfs enige Nederlandse zeilers zich op de hoogte gesteld van de getijdenstroom ter plaatse, (zie appendix 2), waaronder ik. Zo zeilde ik twee rondjes als tweede (hoe Wim daarbij keek kon ik niet zien want hij was te ver voor).

Daarbij bewonderden wij allen de buitengewone opmerkingsgave van Huib Ozinga, die ISAF overtredingen op grote afstand bleek te ontwaren, vaak zelfs met vele jollen tussen hem en het incident, en ook de machtige en welluidende stem waarmee hij van honderden meters onder de wind eiste dat de bijbehorende straf zou worden genomen, hoewel sommigen zich afvroegen waarom hij alleen fouten vóór hem zag en nooit achter.

Het derde en laatste rondje bleek dat ik het te duidelijk had voorgedaan. Bovendien raakte ik gedemoraliseerd omdat Huib zich over bakboord onder mij had laten vallen en nog dichter langs het strand onder mij door voer - hetgeen hij later aan zijn ervaring toeschreef, want dat van die stroom wist hij toen nog steeds niet. Mentaal gebroken door Huib ging ik te vroeg de zee in naar de boei, moest op stroom nog een stuk bakboord doen.  Een handvol jollen zeilde mij voorbij. Wim strafte dit bij de finish genadeloos af: "Wat deed je nou man!!". Je begrijpt wel hoe trots ik daarop was..

The official dinner

Tot mijn opluchting droegen de meeste Friendship Cuppers de badge die we hadden uitgedeeld, zij het meest met veiligheidsspelden, want verscheidene dames uit de vloot hadden resoluut geweigerd ze op te strijken.

RN&SYC Admiraal Tim Barret ging in oprechte eerbied voor in het gebed tot de Heer en sprak tegen de Almachtige de hoop uit dat wij in de toekomst zo van Hem zouden mogen profiteren als wij in het verleden hebben gedaan.

Vervolgens informeerde men naar ons koningshuis en wisten wij hen te vertellen dat we tegenwoordig een koning hadden, Willem Alexander. Waarna wij allen werden uitgenodigd een toast uit te brengen op "the Queen and King William Alexander"; in die volgorde natuurlijk.

Waarop alle aanwezige leden van Great Yarmouth Yacht Club en de Royal Norfolk and Suffolk Yacht Club opstonden en een toast uitbrachten op ons, de gasten!

Ergens in deze chaos kreeg de commodore van de 12footcwc de vlag van Great Yarmouth Yacht Club aangeboden. Volgend jaar moeten we dus absoluut een eigen vlag hebben om uit te reiken aan de commodores van Great Yarmouth Yacht Club en de Royal Norfolk and Suffolk Yacht Club.

Het ontging mij niet dat Bert Bos, de voorzitter van de Nederlandse Twaalfvoetsjollenclub er wat geintimideerd bij zat na al deze feestelijke audiovisualiteiten, maar hij had een voortreffelijke toespraak voorbereid die uit alle hoeken werd toegejuicht, hoewel ik nog steeds bezig ben er achter te komen wat hij zei want ik zat een flink eind recht achter hem.

De 12footcwc commodore werd toegebeten dat hij nu de Friendship Cup moest overhandigen want Wim kon niet meer verliezen de laatste dag. Dus ik vroeg het eihoofd om de cup.

"Er is geen cup".

"Wat moet ik dan?"

"Ik heb jou benoemd om dit soort onderschikte probleempjes op te lossen"

Goddank had ik op de Baldensee, toen ik eens ver achter lag, iets rood-geels in het water zien drijven en was er naartoe gevaren. Het bleek een hoed. Wel wat gescheurd, maar eenmaal op de wal had ik die met duct tape gefatsoeneerd. Dat ding heb ik maar uitgereikt aan Wim Bleeker, de glorieuze winnaar van de Friendship ehhh... "Cup" 2016.

Maar dit zal me volgend jaar niet weer gebeuren, reken maar!


... Wim Bleeker, winnaar van de Friendship Hoed gedoneerd door de commodore van de 12footcwc ...

Tijdens het diner besloot ik publiekelijk een gooi te doen naar een herhaling van dit evenement volgend jaar. Mijn belangrijkste overwegingen waren tweeledig, te weten A. en B.

A. Dr. Owen Delany, onze wedstrijdleider, zou in Nederland tot de beste behoren in zijn soort, zo niet, als ik niemand beledig, daar boven verheven, zo consistent als hij de boeien lei waar ze liggen moesten (zie appendix 1), en ook wegens de zwier waarmee er op het jury schip voortdurend een groot aantal volstrekt adekwate vlaggenseinen op en neer gingen. Bovendien heeft hij een successvolle carrière als kinderpsychiater achter de rug, hetgeen hem volledig kwalificeert en ook volstrekt geschikt maakt om een weekendje op onze clubleden te passen.


... Owen's vlaggenkast, een fraai staaltje timmermanswerk ...

B. De sanitaire voorzieningen van de RN&SYC. Ten eerste heeft de herenkleedkamer massief berken toiletbrillen en deksels. Waar is een Classical Wood Club méér thuis? Nergens toch zeker. Ten tweede is het urinoir van de lounge het meest klassieke stukje Engels handwerk dat ik ooit heb gezien. koper (ook een materiaal waarbj de 12footc wc-er, als ik zo vrij mag zijn, zich helemaal vertrouwd voelt), en porcelein.


... Links: massief berken wc brillen en deksels. Rechts: Fata Huius Patriae in Vestris Manibus Est ...

Had er "Fatum" gestaan dan zou dit betekenen: Het Lot Van Dit Vaderland Is In Uw Handen. Omdat het allemaal met hoofdletters begint ga ik ervanuit dat de Almachtige wordt aangeschreven (aangegraveerd?). Anderzijds zou het gelezen kunnen worden als een wijzen van pissende leden op hun ernstige verantwoordelijkheden. Maar ik verwerp deze hypothese want ik zag duidelijk hoe ook de leden die niet moesten daar voortdurend en geheel van doordrongen waren. Blijft over dat wij "Fata" lezen en geen "Fatum". Dit nu kan geinspireerd zijn door het fenomeen van de Fata Morgana, zo indringend beschreven door de generaal Montgomery tijdens het verjagen van de Duitsers uit de Sahara.

Hoe dan ook, bij de koffie, na het dessert, een voortreffelijke "Eton Mess", verzocht ik staande om een herhaling van het evenement volgend jaar, waarop RN&SYC commodore Ruth Davies opstond en ons allen eerde en tot nederigheid stemde door niet alleen het verzoek te aanvaarden maar zelfs te suggereren dat zij zelve nu ook twaalfvoetsjol zou moeten gaan zeilen!

Maar de climax moest nog komen: vlak voor het diner, aan een buitentafel achter zijn pint of bitter, had George Miller een gloednieuwe tekst geschreven op het lied Save All Your Kisses For Me (van Brotherhood of Man).. "Save all my euros for you ..."!!! en dit werd uit volle borst gezongen door de mooiste stemmen die Ierland en Nederland op deze avond te bieden hadden. Had ik maar een video! Voor wie er een heeft: gaarne bericht met email adres op mijn web site [post] Maar wel heb ik de handgeschreven tekst.

Zondag nam de wind snel toe toe tot 4 Bft, later nog meer, en dat kwam van zee. De wedstrijden werden afgelast om de golven. Bij Westewind hadden we kunnen varen.

Tot slot allemaal weer uit het water natuurlijk. Toen alle lawaai van geschreeuw, wegschietende klinknagels en brekend hout was uitgestorven en het weer rustig was in de haven haalde ik mijn jol eruit. Single handed natuurlijk, Frans de Bot bood hulp aan dus die vroeg ik de video te maken, die wij hier tenslotte trots presenteren. YouTube: Single Handed Pullout.

Nog een mooie zeilvideo van Reinhard Schroeder: https://youtu.be/LCtG9PmjNQQ

Appendix 1

c

Picture 1: Upwind tacking with a NE wind and no current. And no wind shifts. After 1 minute you can be somwhere on the line 1-1. After 2 minutes on the line 2-2, etc. If everybody has the same speed all will be at mark A after 9 minutes


Picture 2: Tacking in NE wind on a North current of 1/3 of the wind speed. For boats flaoting at rest on the water wind is a bit more North than for the jury boat on anchor, an apparent wind effect. Owen puts the far mark of the starting line a bit lower then he would do at zero current (picture 1). He will put the luff mark a bit more to the West, on A`, rather than A.

Appendix 2

Picture 3: As it was in our Lowestoft races: at the port side along the beach the current was weaker then further East at sea. The port tack against the current should now be taken along the beach, hence port first.

 



Lingeblog Home
Previous
Next
English